Ana Varken

Ali Keleş

18-11-2026 15:01

 

Geceden şafak söküp gün doğarken,
Kuzular meleyişiyle yaylım beklerken,
Ayağında potini var, düşeyazdım bakarken,
Korkusuzca atılır meydana, seni ararken.

Hayatın sevincinde, üzüntüsünde sen varken,
Baharın esintisiyle sergide yün yumarken,
Muhabbetle sarardım, candan severken,
Dayanır mı yüreğin gayrı, bu iman sende varken?

Irmaklar, dereler koşar menziline akarken,
Yüzünden dökülen yaşlarla gül bahçemde çiçek açarken,
Cana can katar gölgen üzerime düşerken,
Ne hoş olur hüzünlü anda dizine baş koyarken.

Devir döner, kuşlar diyardan göçerken,
Gizli gizli sızlanır yüreğin kaynarken,
Dişi kuş misali yavruya yuva örerken,
Yeniden can bulur dostlar sana bakarken.

Şefkatle uğurlarken, "Ah yavrum!" diye tembihlerken,
Kulağa küpe olur amma ana sözü dinlerken,
Yıllar geçer, onsuz bir köşede hasret çekerken,
Solgun gözlerle, küçük adımlarla uzaktan severken.

Ufukta yol görünür yavrucaklardan ayrılırken,
Şefkatli kucağını esirgemez Yaradan'a varırken,
Şehadet olur sonu, bu kalpte iman varken,
Var mıdır başka yar, ana varken?

keleali906@gmail.com

DİĞER YAZILARI