Her zaman diyorum: En önemli okul ailedir. Çocuk aile okulunda şekillenir. Aile okulun abeveynlerin tüm davranışları ve düşünceleri çocuklarda derin izler bırakır. Aile bazen farkında olmadan çocuğa zarar verir. Bundan dolayı toplumu aşağıdaki acı gerçeklerle yüzleşmeye çağırıyorum:
Varsın, bir çivi bile çakamasın ama, dersleri iyi olsun.
Varsın, omuzlarda cenaze taşıyanlara öylece baksın…ama, matematiği düzgün olsun.
Varsın, evin çalan telefonuna cevap veremesin…ama, notları yüksek olsun.
Varsın, eve gelen misafirlerinizle üç kelime konuşamasın ama fen lisesine gitmiş olsun.
Varsın, ağlayan bir çocuk görünce ona gülsün ama sınıfın birincisi olsun.
Varsın, kendisinin fazladan harçlığı olduğu halde; kantinden simit alamayan çocuklarla alay etsin ama öğretmenlerinin gözdesi olsun.
Varsın, başını okşayıp hatırını soran bir yetişkine dönüp; “ Ya siz nasılsınız efendim…” diyemesin ama yabancı dili mükemmel olsun.
Varsın, oyun arkadaşları olmasın ama sınavlarda “100” çeksin.
Varsın;
– Taziye nedir,bilmesin,
– Başın sağ olsun ne demek, anlamasın,
– Geçmiş olsun kime denir, niçin denir, haberi olmasın,
– Uğurlar olsun, ne anlama gelir farkında olmasın,
Ama… karneleri süper olsun.
Evet…varsın, tek dostu olmasın ama iyi gelir getiren bir mesleği olsun…öyle mi süper ebeveynler.
Bu çocuğu bu hale nasıl mı getirdiniz:
– Bandı üç ay geriye sararak, çocuğunuzla “nelerden ibaret” olan iletişiminizi dinlemek ister misiniz;
“Oğlum, çıkar üstünü-başını doğru derslerinin başına…
Kızım, öğrenemedin gitti şu işi hafta içi sokak-mokak yasak. Evde diz çöküp ders çalışacaksın.
Ne gezmesi, sen önce ödevlerini bitir.
Oyun mu? Gelmeyeyim yanına…
Geçen dönemin berbat karnesini unuttuğumu sanma ha
Bak yavrum! Birazdan tek tek bakacağım ödevlerine.
Canım, bıktım ama her akşam ders çalış demekten.
Kral bu odanın hali ne?"
Hatırladınız mı bu iletişimi? Devam ediyorum.
Haftaya veli toplantısı var biliyorsun değil mi küçük hanım.
Yavrum kesin şamatayı da elime sopa almayayım.
...
Çocuğunuzla bilmem ama,bu tarzınızla kimseyle iletişim kuramazsınız.
Mesela, çocuğunuz hakkında şunları hiç merak ettiniz mi:
– Elinin neye yatkın olduğunu,
– Gönlünün neler arzuladığını,
– Dilinin neye uyumlu olduğunu,
– Gözlerinin zevkini,
– Hangi oyunlardan hoşlandığını,
– Neleri “merak” ettiğini,
– Arkadaşları ile en çok hangi oyunları oynadıklarını,
– Hangi oyunlarda başarılı olduğunu,
– Futbolla ilgisini, basketle arasını, satrançla havasını…hiç merak ettiniz mi acaba?
– Bisiklet sürmeyi öğrenip öğrenmediğini,
– Resim dersiyle ilgisini,
– Müzikle arasını…hiç mi sormadınız?
Öyleyse çocuğunuzla:
Ayağı yere basan bir iletişim kuramazsınız..Her sözünüze tepkili olması.. Lafı ağzınıza tıkaması.. Bazen de sizi terslemesi.. Hayallerinizin suya düşmesi…hep bundandır…canım kardeşim.
Yani ne ekerseniz genelde onu biçersiniz. Siz siz olun en kıymetliniz olan çocuklarınıza kötülük etmeyin.
nedendergisi@gmail.com