DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Ozan Duymaz
Ozan Duymaz
Giriş Tarihi : 14-04-2021 02:00

Ahmet Akil Yağınlı

 

1963 yılında Adıyaman da doğdu, ilk ve orta öğrenimini Adıyaman’da, yüksek öğrenimini Konya Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde 1985 yılında tamamladı. Aynı yıl öğretmenlik görevine atandı. Halen Adıyaman Mehmet Akif Ersoy Kız Anadolu İmam-Hatip Lisesinde İdareci olarak göreve devam etmektedir.

1982 yılında bir ulusal gazetede çıkan ilk karikatürü ile çizgi hayatına başladı. Düşünce ağırlıklı çizgileri bugüne kadar birçok ulusal ve mahalli yayın yapan dergi ve gazetelerde yayınlandı. 1997 yılından bu yana “Kitap, Okuma, Düşünce ve Zararlı Alışkanlıklar” gibi konuları içeren birçok sergi açtı. “Adıyaman (Merkez) Ağzı Ve Kültürü” adlı inceleme/araştırması ve karikatürlerden oluşan “Çize Çize”, “Çizgilerle Namaz”, “Çizgilerle Oruç” gibi 4 kitabı daha yayımlanmış bulunmaktadır.

 

Adyaman’ı Düşınom Da!

 

Melıḫulledeyim

Gözlerımı ḫapatdım Adyamanı yaşom.

 

Yağmır yağoor, dam damloor,

Saḳo’mı aroom arom bulamom.

 

Dört çörten ḳıyma çekor,

Toḳaç seslerıne ḳarışor loğdır seslerı.

Şıḫo dayım ḳar kürelerken sırpor.

Sümbüller sallanor süviklerden.

Elımız, ayağımız buyor sovıḫdan.

 

Ḳavırmalıḫ bızağıyı kesoḫ,

Ḳavırmayı arıstağa asoḫ sepet, sepet.

 

Adyamanı düşınom da

Mısafırlığa gidoḫ,

Ḳurı üzım, kesme, bastıḫ, aḳıt yiyoḫ,

Cevız kıroḫ,

Ḳurı noḫıdı kıllafos yapoḫ mangalda.

 

Bibımın oğlı géce bizde ḳalor,

Saḳḳızdan çıḫan fotırafları yutmacına oynoḫ,

Ayaḫlarımızı sayoḫ,

“Şehir, yiyecek, artis”oyını oynoḫ.

Anam şıllik getıror,  yiyoḫ.

Canımız ḳarlanbaç da isdor,

Yorıloḫ, lombayı söndırip yatoḫ.

Birbirımızı deppikloḫ, örtıde

“hadı uyıyın gécoldı” diyor anam

Böyganam bize ḤEKET sölor,

“Dambassan”ı,”Ḳıllı ḳızı” ağnador,

Uyımış gibı yapoḫ ḳorḫımızdan.                                                                                               

 

Adyamanı düşınom da

 

Tulıḫ, tulıḫ ayran satılor meḥlelerde,

Ayrancı bazarından ayran aloḫ,

Kıj-vij dövış seslerı gelor şéndikten.

Ḳuşḳana sesıne ḳarışor sitıllerın seslerı,

 

Ḫıtap yiyoḫ yoğırtlı şorbadan barabar.

Böyıkbabam yarpızlı küfde isdor,

Pendırlı ḥevlâ da olsın diyor.

Pendırlı ekmegi öysedım diyor paşam.

 

Herkeş şüşe şüşe gül şurıbı yapor güneşde.

 

Ḫas baḫcasına gidoḫ ḳonşılardan barabar,

Yağlı yarpaḫları şekere basip basip yiyoḫ.

Arḫadaşlar ille de kök isdolar.

 

Adyamanı düşınom da

 

Ḳapı ḳapı ḳollı gelın gezdıroḫ,

“Ḳollı gelın ne isder,

 Bi ḳaşşıcıḫ su isder,

 Vér Allahım vééér.”diye bağıroḫ.

Bişı vérmeyip su sepolar üsdımıze,

Topladıḫlarımızı da küfde yapıp yiyoḫ.

 

Ḳonşımızın ḳızı gelın olor,

Céyız gezdıroḫ ce’delerde,

Düyıne gidip oynoḫ,

Pıtté def çalor, Delıḳanlı cümbüş.

 

Sinamacılar atarabadan afiş gezdırip,

“Diḳḳat diḳḳat.! Saat sekkiz otız da,

Meram sinamasın da,

İlâvelı iki filım birden..” diye bağırolar.

 

‘Aboş babadan deleme aloḫ,                                                           

Kıtkıtı mı,sinek mı sınoḫ,

Soğan ḳabığı saroḫ kıtkıtıların tommızına.

Yazıda; ḳırcik, birligim birlik, çellik, çırçımba oynoḫ,

Çember sürip, deleme çevıroḫ.

Lüle parkına gidip cambaza baḫoḫ

 

Dellâl ḳaladan seslenor,

“Alanından, bulanından

Bi Eşşek ḳeybolmış ha.!” Diye bağıror,

Ben bulom, götırip müjdemı alom.

 

Babamın yanına köşgerlige gidoḫ abimden

Ben şapşaḫdan su getırom,

Abim tağarın suyını deyişdıror.

 

Seḥreye gidoḫ kéf édoh,

Yorıloḫ navrız toplamaḫdan,

Naḳubın havızında çimip serınloḫ.

 

Adyamanı düşınom da,

 

Yüregimız fenikor tommız sıcağında,

Vartolı, Kemal, Ḳedır emmılerden boyam şerbetı içoḫ,

Ḳardaşıma esgimo alom,

Sütlı mı, ḳehvelı mı, leymunlı mı olsın seçemor.

Buz donmış ḳezuz isdor eḥbabım.

Ḥöllik, ḥöllik dondırma aloḫ yiyoḫ.

 

Buz almıya gidoḫ ikindınden sona,

Aḫşam yimeginde buzlı ayran içoḫ.

 

Sulı fotıraf çekdıroḫ Ḳabcamı nın öyınde,

Ḳolımızdaki seétı gösdermeḫ uçın poz veroḫ.

 

                                                                                                                       

Adyamanı düşınom da,                                                                                                                                                                                                                                                          

Aḫşam vaḫdı,

Ḳenefelerin üsdındeki örtıler açılıp serılor,

Döşekler açılor Ḥeşşegin üsdıne,

Çığları çevırolar yatacaḫ yerlere.

 

Birısı ayran savıror,

Ḳuyılara sallanan yimeklerı çıḫardolar.

 

Heey gidi günler hey..!

Adyamanı düşınom da,

 

Bağa kelle vurmıya gidoḫ, kellemızı çalolar.

Terleme yapoḫ ḳorıḫdan.

Bağ yarpağı édip getıroḫ,

Maḳaslarını, ışḳınlarını yiyoḫ.

Bekcı emmı haymadan düdik çalor.

 

Şire vaḫdı; bastıḫ, kesme, bekmez yapoḫ,

Üzım, incır ḳurıdolar.

Datlı mişmış çekirdeklerını sucıḫ yapom.

Nenem bize çatma bastıḫ yapor.

Üzım pafından sirke yapor dezem,

Nişe ayaḫloḫ, ḳoḫısını seymoḫ.

Masḳanı doldıroḫ serpeneden, çirpıden.

 

Adyamanı düşınom da,

 

‘Arasadan buğlır aloḫ,

Anam teppırleyip eleyip, seçor.

 

Ḳaynamış buğlır ḳoḫısı gelor zoḳaḫlardan,

Süllımlerden damlara buğlır çıḫardolar.

Çırtiklı seḥende buğlır yiyom.

Ḫecce bibim şörriklı yérınden isdor.

“Dişım kesmor” ha diyor.

Düyırevıne bi sinı süslenmış buğlır aparolar.

 

Buğlır dövdırmiye gidoḫ dinge.                                              

Farız emmı buğlırımızı çekor.

Buğlır unı yığaldoḫ,

Alıç, dağın, pörçiklı aloḫ Cemâl emmıden.

 

Sesler gelor yazıdaki soḳılardan,

Dövmeler, yarmalar dövılor.

“Allah Rasgetıre, Ḳolay gele,

Ḫoş geldın, ḳolaysa başına gele”.

“Allah rasgetıre, bereketlı ola,

Ḫoş geldın sağol, gel yikı datlı ola”

Seslerı raḳsedor semâlarda.

 

El deyırmenlerının sesı gelor evlerden,

Tamatis bekmezı ḳaynadoḫ,

İssot bekmezı yapoḫ.

Turşılıḫ kerrik, bağ yarpağı, issot basılor.

Sovıḫ küfde yimeyı düşınom,

Güneşlı bi günde, sekinın üsdınde.

 

Adyamanı düşınom da,

 

Destan alıp eve aparom,

Oḫıyıp, oḫıyıp üzıloḫ.

 

Yunmaya gidoḫ, esgi ḥemama

Sıcaḫdan fenikoḫ portaḳal yiyoḫ.

Kelküfde yiyoḫ acıḫdığımız bille,

Kildanı ben, boḫcayı ḳardaşım daşor.

 

Avratlar küllı sudan asbap yuyolar,

Bi çağa sesı gelor dönip baḫom,

Anası hölliginı deyışdıror

 

Zibılcı dayının sesını éşşıdom,

“zibilcı geldıı..” diyor.

 

Şekercı Mamo dayı bağıror;                                                         

“Élmalı, Ḫorızlı şeker” diye,

Uzın şeker aloḫ, yiyoḫ.

 

‘Ömer emmı noḫıt sator;

“Köşe başı beklerım,

Vay benım emeklerım,

nérye gétsem de

Mini mini yavrıları beklerım” diyor.

 

Şehir sinamasının öyınden vici vici aloḫ,

Merâm sinamasının yanında beş ḳurışa Tomikis, Teksas oḫoḫ.

Kiralıḫ piskilet’e binom, düşip yaralanom.

 

Adyamanı düşınom da,

 

Dursın çavış reyis olacim diyor, rey isdor,

Deve ye bindırmış, çarşı bazar gezdırolar.

“Adyaman’a denız getırecim”diyor,

Mİllet ḳafla ḳafla ardı sıra gezıp duror,

O milletı, Millet onı zaḳlanor.

 

Ḥafızlar ḳol ḳola girmış,

Çapik çapik bi mevlıde gidolar.

Delı ‘İsso gendı gendıne sölenor,

“Delı Ḳado, delı memet, sarı yimbeş, ‘Eş mırrıké,

maḳaryos” ‘ı   ḫetırlom,

Bunnar delı mı, velı mı aḳlım ḳarışor.

 

Adyamanı düşınom da,

 

Gözımız arğor, çapaḫlanor,

Böyıganam derman yapip ḳoyor.

 

Çoḫ ḫesdeyim,

“Sitama dutılmışsın”, “tetırḫam olmışsın” diyolar,

Çeşıt çeşıt derman yapolar yiyom,

Cercis gelor inne vuror, reḥet olom.

 

Dayım diş arğısından debel debel dönor,                                  

Berber’e aparip dişını çekdırolar.

Kiracımızın avradı bas bas bağıror,

Sancısı dutmış diyolar.

Dişonın Fatması gelor doğım yapdıror.

 

Aḫḫ ! aḫḫ !,

Adyamanı düşınom da,

 

Eḥmet hâfız ölı selâsı veror,

Bi ölı ölmış mezere aparolar,

“Allah reḥmet éylesın deyın ki,

Allah reḥmet éyliye..” diyolar.

 

Cum’a aḫşamları yâsin oḫoḫ,

Her sabah da innefeteḥnâleke.

 

Mezere gidoḫ,

Yasin oḫoḫ bize para verolar.

Zéyratlara gidoḫ,

Loḳma dağıdoḫ herkeşe.

 

‘Eşşo Dezem mevlıt oḫıdor,

Anamdan barabar gidoḫ.

Mevlıt oḫınor biz ağloḫ.

Şeker dağıdolar alom,

Şurup verolar içom.

Topaḫ ḥevlâsı da yiyoḫ.

Arḫasından bi elḥem oḫoḫ.

 

Birı zumzığından çinıme vuror,

“Duydınmı Ebzer Emmı” diyor,

“NEYİ” démiye ḳalmadan,

“BÖYIN, ADIYAMAN’IN VİLEYET OLDIĞI GÜN” diyor,

Ḫafıldana gendıme gelom o zaman.

    

                                                   Ahmet Akil Yağınlı 

                                                                              Aralık-2003/Adıyaman

ozanturku@hotmail.com

 

                                                                                                                                    

NELER SÖYLENDİ?
@
NAMAZ VAKİTLERİ
PUAN DURUMU
  • Süper LigOP
  • 1Beşiktaş513
  • 2Trabzonspor513
  • 3Konyaspor511
  • 4Hatayspor510
  • 5Fatih Karagümrük510
  • 6Fenerbahçe510
  • 7Altay59
  • 8Alanyaspor59
  • 9Galatasaray58
  • 10Kayserispor57
  • 11Yeni Malatyaspor56
  • 12Göztepe55
  • 13Gaziantep FK55
  • 14Kasımpaşa55
  • 15Adana Demirspor55
  • 16Antalyaspor54
  • 17Sivasspor53
  • 18Başakşehir FK53
  • 19Giresunspor51
  • 20Çaykur Rizespor51
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
E-GAZETE
ANKET OYLAMA TÜMÜ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA