Sevgili genç kardeşlerim,
Bu satırları size rahat bir hayatın içinden yazmıyorum. Engelleri görmüş, hayalleri ötelenmiş ama diz çökmemiş bir ağabeyiniz olarak yazıyorum.
Gazetecilik serüvenim memleketimin yerel televizyonu Mercan TV’de başladı. Küçük bir stüdyo, sınırlı imkânlar, büyük hayaller… Kimse bana altın tepsi sunmadı. Mikrofonu elime aldığımda tek sermayem cesaretim ve samimiyetimdi.
***
Bir Neslin Önü Kesildi
28 Şubat darbe sürecinde İmam Hatip Lisesi son sınıftaydım. Katsayı uygulaması geldi. Meslek liselerinin önü kesildi. Eğitim süremiz uzatıldı. Üniversite puanlarımız kırıldı. Hayalini kurduğumuz fakültelerin kapısı yüzümüze kapandı.
Henüz 18 yaşındaydık.
Bir sabah uyandık ve bize “Sizin yolunuz buraya kadar” denildi.
Hepimizin içinden inceden bir şey koptu.
İnsan geleceğinin elinden alındığını hissettiğinde ağır bir yük taşıyor.
Ama şunu öğrendim: Hayat bazen kapıyı kapatır, ama pencereyi açık bırakır.
***
Kapıyı Kapattılar, Pencereyi Ben Açtım
Üniversite yolu zorlaştı diye hayatı askıya almadım. Edebiyata olan merakım beni kelimelere götürdü. Kelimeler de beni kameraya…
2001 yılında memleketimde televizyonculuğa başladım. Haber yaptım. Sundum. Kültür programları hazırladım. Adıyaman’ın değerlerini anlattım. Alaylıydım ama açtım; öğrenmeye aç, çalışmaya aç, kendimi ispat etmeye aç.
O küçük stüdyoda şunu öğrendim: Büyük olmak için büyük yerde başlamak gerekmiyor.
***
Alaylı Başladım, Akademiye Taşıdım
Sonra eğitim kapısını yeniden zorladım. Niğde Üniversitesi’nde Radyo Televizyon Programcılığı okudum. İstanbul’a geldim. Mesleğimi icra ederken Marmara Üniversitesi Radyo Televizyon ve Sinema Fakültesi’nde, İletişim Bilimleri alanında yüksek lisans yaptım.
Yani bana “Okuyamazsın” denilen yerden, akademik bir kürsüye uzandım.
Alaylı başladığım mesleği akademik bir zemine taşıdım. Bugün İstanbul’da ülkenin en saygın medya organlarında görev yapıyorsam, bunun arkasında tek bir gerçek var: Vazgeçmedim.
***
Sisteme Küsmek Kolaydır, Mücadele Zordur
Sevgili gençler,
Hayat size adil davranmayabilir. Sistem sizi zorlayabilir. İmkânlar kısıtlı olabilir. Ama şunu bilin: Bahane üretmek kolaydır. Direnmek zordur.
Ben de “Olmadı” diyebilirdim. “Şartlar izin vermedi” diyebilirdim. Ama o zaman bugün burada olamazdım.
Yolumu uzattılar. Ben yürümeye devam ettim.
***
Karakter Kariyerden Önce Gelir
Diploma önemli ama tek başına yeterli değil. Asıl mesele irade. Karakter. Sabır. Çalışkanlık.
Sosyal medyada birkaç saniyede parlayan yıldızlara aldanmayın. Gerçek başarı sessizdir. Uzun solukludur. Alın teri ister.
Bir gün siz de zor bir eşikte durabilirsiniz. Belki hayal ettiğiniz bölüm olmayacak. Belki maddi sıkıntılar yaşayacaksınız. Belki “Bu şehirden bir şey çıkmaz” diyenler olacak.
Sakın inanmayın.
Ben küçük bir yerel televizyon stüdyosunda başladım. Kimse beni tanımıyordu. Ama ben kendime inanıyordum.
Şimdi size aynı şeyi söylüyorum
Siz kendinize inanmazsanız kimse inanmaz.
Siz pes ederseniz herkes haklı çıkar.
Ama siz direnirseniz, bir gün herkes susar.
***
Zor Zamanların Çocukları Güçlü Olur
Bizim kuşağın önüne set çekildi. Ama biz başka yollar bulduk. Sizlerin de önüne engeller çıkabilir. Ama bilin ki zor zamanların çocukları daha sağlam olur.
Bir gün dönüp geriye baktığınızda, “Beni durdurmak istediler ama başaramadılar” diyebilmek, hayattaki en büyük zaferdir.
Ben o cümleyi kurabiliyorum.
Şimdi sıra sizde.
Vazgeçmeyin.
Kırılabilirsiniz ama dağılmayın.
Yorulabilirsiniz ama durmayın.
Çünkü bu memleketin yarını, sizin direnciniz kadar güçlü olacak.
ms.muhammedsimsek@gmail.com