Saat dördü on yedi geçe sabaha karşı
Hava buz gibi soğuk kar yağmıştı
Nereye dönüp baksam yıkılmıştı
Her yeri ağıt sesiyle buz kaplamıştı
Bembeyaz kar caddeler sokaklar
Yıkılmış binalar sönmüş ışıklar
Kapanmış geçilmiyor yollar
Soğuk gecede ağıtlar çığlıklar
Söndü yok oldu binlerce ocaklar
Enkazdan geçilmez oldu sokaklar
Göz yaşıyla ıslandı yıkandı topraklar
Havalar buz gibi geç kaldı bahar
Kış gününde soğuklarda
Sokaklarda karda kışta
Nöbet tuttuk haftalarca
Göz yaşıyla umutlarla
Enkazlardan ümitlendik
Sessiz sedasız dinledik
Titreyerek çok bekledik
Belki bir can daha kurtulur dedik
Serdar Meşen/Mesam Üyesi
s18105024@gmail.com