Geçen hafta kalabalıkların içinde kaybolan insanlığı konuştuk. Birbirimizi görmeden, duymadan, anlamadan yan yana yaşamayı…
Belki de şimdi başka bir şeyi hatırlamanın zamanı: Birbirimize iyi gelmeyi…
Hayat zaten zor. Herkesin kimseye anlatamadığı bir derdi, içinde taşıdığı bir yorgunluğu var. Kimin hangi yükü taşıdığını bilmiyoruz. Bu yüzden birbirimizin yükünü artırmak yerine, biraz olsun hafifletsek olmaz mı?
Bir sözle kalp kırmak kolay. Öfkeyle konuşmak, kusur aramak, yargılamak da… Zor olan, kırmadan konuşabilmek. Öfkelenince susabilmek. Bir insanın eksiğine değil, kalbine bakabilmek. Çünkü bazen düşünmeden söylediğimiz birkaç kelime, bir başkasının içinde uzun süre acı olarak kalabiliyor.
Oysa iyi gelmek için çok şey gerekmiyor. Bir selam… Bir tebessüm… İçten söylenmiş bir “Nasılsın?” Dar zamanda uzatılmış bir el… Ve gerektiğinde “Ben buradayım” diyebilmek. Belki bize küçük geliyor. Ama kimin hangi iyiliğe ne kadar ihtiyacı olduğunu bilemiyoruz.
Hayat sadece kendi yolumuzdan ibaret değil. Bazen durup yanımızdakine de bakmak gerek. Geride kalana el uzatmak, yorulana omuz vermek, umudunu kaybedene güzel bir söz söylemek gerek. Çünkü iyilik, paylaştıkça eksilen değil, çoğalan tek servettir.
Belki dünyayı değiştiremeyiz. Bütün acıları dindiremeyiz. Her yarayı saramayız. Ama bir insanın gününü güzelleştirebiliriz. Bir gönlü ferahlatabilir, bir umudu yeniden yeşertebiliriz. Bazen bir insanın hayatında bıraktığımız küçücük bir iyilik, biz unutsak bile onun kalbinde yıllarca yaşayabilir.
Unutmayalım… Bu hayattan hepimiz geçiyoruz. Kimimiz yorgun, kimimiz kırgın, kimimiz kimseye belli etmeden içimizde fırtınalar taşıyoruz. Bu yüzden birbirimizin yarasına tuz olmak yerine, merhem olalım. Birbirimizi inciterek değil, iyileştirerek hatırlayalım.
Çünkü günün sonunda insandan geriye ne söylediğinden çok, başka bir insanın kalbinde ne bıraktığı kalır. Belki bir tebessüm… Belki güzel bir söz… Belki de tam vazgeçmek üzereyken uzatılmış bir el. Öyleyse hayatı birbirimize zorlaştırmayalım. Gelin, birbirimizin yükü değil, umudu olalım. Ve şu kısacık ömürde, birbirimize iyi gelelim…
bkaratag02@gmail.com