Herkesin farklı yorumladığı hayata dair tek bir gerçeklik söz konusu bence.
Bu gerçekliği kavrayabildiği an insan, hayatına anlam kazandırır.
Birinci problem, yaşama dair temel sorulara cevap verip veremediği.
İşte bu, yaşamın birinci adımıdır.
Şayet bir insan temel sorunlarını içselleştirmiş ise icra ettiği mesleki verimliliğini ön plana çıkarır.
Doğal olarak ailesi adına başarıyı yakaladığında, hoş bir kaygı kendini içten içe hissettirir.
İnsanoğlu, ömrü yettiğince sevdiklerine adar kendini.
Hepimiz yolcuyuz aslında; yolumuz uzun, yorucu ve engelli.
Mühim olan bu uzun ve yorucu yolda engelleri bir bir aşmak ve yolumuza devam etmektir.
Bir defa elimizdeki ile yetinmeyi bilmeliyiz. Bildiklerimizle yaşadıklarımız arasında dengeyi yitirirsek sorunlarla uğraşmak zorunda kalırız.
Dengeli bir kişilik, dengeli bir yaşam tarzı mutluluğun yoludur.
Kısaca, akıllı ve ölçülü olmak gerekli.
İnsan büyüdükçe aşka, sevgiye, mutluluğa, dostluğa doğru, güzel günlerin geleceğini hayal eder.
Gün içinde söylenmeyen cümleler, ertelenen duygular, geçmişten taşınan kırgınlıklar, gelecek kaygıları ve kimseye anlatılamayan mücadeleler bu dünyanın değişmez bir parçasıdır.
Herkesin içinde kimsenin bilmediği bir hikâyesi vardır.
Kimi sustuğu için güçlü sanılır, kimi güldüğü için mutlu. Oysa gerçekler gözüktüğü gibi değildir.
Sosyal medya da yanıltıcıdır. Oradaki hayat çoğunlukla maskeden ibarettir.
Oysa hayat dümdüz gitmez, gitmiyor. Kimsenin her günü harika değildir.
Kimsenin her ilişkisi kusursuz değildir.
Kimsenin her kararı doğru değildir.
Hepinizin mücadeleleri, korkuları, kayıpları ve yeniden başlamaları vardır.
Bu yüzden kendimizi başkalarının özenle seçilmiş birkaç karesiyle kıyaslamayalım.
Çünkü gördüğünüz her şey hayatın tamamı değildir.
ressamnecip@gmail.com