TÜİK/Türkiye İstatistik Kurumu'nun yaptığı bir araştırmaya göre Türkiye'deki mutlu iller sıralamasında; Adıyaman 23. Sırada yer almış, Sinop ili de 1, sırada yer alarak rekor kırmış.Tabi bilemiyorum neye göre açıklama yapıyor.
TUİK Hangi ilmi/bilimsel (sosyal, kültürel, eğitsel ve ekonomik) verilerle bu sonuca ulaştı. Lakin, ben bu sonucun-çok İRONİK bir tespit olsa bile; Üstünde kafa yormaya ve belki de bizi-Adıyaman gerçeğiyle yüzleştirerek kendimizle içinde yaşamak zorunda kaldığımız kısır döngüye de döndürüp, onunla hesaplaşacak değerli bir-İBRET-belgesi olduğu/olabileceğini düşünüyorum.
Evet demek ki; Adıyaman insanı nerdeyse ülkemin en medeni (akıllı, izanlı, yetenekli, kariyerli, çalışkan, üretken ve erdemli) bir değişim/dönüşüm refleksiyle insani ve imkanı kalkınmışlık mecra ve mezrasına da sahipmiş ki; böylesi yüksek bir trendin çok kutlu onursal payesine takdir ve taltif edilerek-mutlu ve umutlu olabilmiş.
Mutluymuş da lâkin biz bunu-kör/sağır duyularımızla asla/kat'a fark edememiş; Habire yıllarca ve yıllarca beyhude yere kalem oynatarak-Ona/Buna-sataşarak, Fincancı Katırlarıyla beraber ürkütüp yüklerini devirmeye çalışmışız! Yani-veyl olsun bize. Neymiş?
Adıyaman ve insanı çok mutluymuş!! Mutluysa, Allah korusun, daimi/devamına erdirsin inşallah. İyi de nedir şu mutluluk dediğiniz gizemli ulaşılmaz efsunkar dilber; nasıldır, nicedir, nerdedir, ne yapar, neye ve kime meftun-u müptadır ki asla-Bize de görünmez? O halde...
Bildiğimiz/Bulduğumuz-Anladığımızla; Yine kendimiz-Söyleyelim. Mutluluk soyut ve geçici bir hâldir, gerçek kalıcı mutluluk-Hakkın hakikatini takdir ve takdis ederek-onu hayatına geçiren Hâk dostunda olabilir. Ancak ülke insanımızın/maddi, manevi- medeni gelişmişlik düzeyine baktığımızda; TÜİK araştırmasının sonucunu böyle okumak gerekir. Yani Adıyaman için sevinecek bir durum yok; Ne yazık ki! Ve yani!
Adıyaman ve insanını/Narh konulmuş-Acı tütünüyle, ötelenip/unutulmuş tarihi ve turistik-Nemrut/Pirin harabelerinden, sanıyorum ki Sinop'u da, geçmişte bir çok gariban/Kader Mahkumüne kabuslu bir mesken olan/Sinop Ceza Evi’nden gayri ne duyan, ne bilen ve ne de görüp tanıyan vardır. Evet. Eğer mutluluk buysa; hayrını görün, alın başınıza sarın/Tepe-tepe kullanın! Öyleyse..
Haydi/Artık!
Gününüz mutlu ve umutlu olsun- uyanın: Gözünüz/gözünüz aydın/Günaydın-biraz da-Aklınızdan, nefsinizden, çevrenizden utanın Ve kalkıp-uygarlığa doğru uzanın. Sevgilerimle.
atnmedyanet@gmail.com