Kırk yıl önce motosikleti arızalanan babam Hamo, Bekir Usta’ya gider. Selamlaşma ve hâl hatırdan sonra asıl konuya geçilir. Motorun arızası giderilirken Bekir Usta son bir cıvata takar. Bunu gören babam, Bekir Usta’ya seslenir:
“Çift Londra olsun.”
Bekir Usta şaşırarak, “Çift Londra nedir?” der. Babam, “Cıvataya takılan delik pul var ya… Bekir Usta, bunun adı rondela” dediğinde Bekir Usta, “Yok, onun adı Londra. Peki Hamo amca” diyerek işinin başına geçer.
On beş gün önce bisikletin bir ihtiyacı vardı. Bekir Usta’ya gitmemi tavsiye ettiler. Çünkü Aziz Gazi Baran oğlumun on yıllık bisikletinin önüne sepet taktırmam gerekiyordu. Sebebi ise bakkala gittiğinde bisikletinin sepetine meyve, sebze ve ekmek konulsun diyeydi. Bekir Usta sepeti taktı. Takarken de epey zahmet çekmişti. İşi bittikten sonra Bekir Usta’ya seslendim.
“Borcum ne kadar?” dediğimde, “… lira” dedi. Talep ettiği ücreti Bekir Usta’ya verdim. Daha sonra Bekir Usta beni tanımak istedi. Kısaca Harhar’lı, rahmetli sıvacı Hamo’nun (Mehmet’in) oğlu, matbaa ustası ve gazeteci Yaşar Hamurcu olduğumu söylediğimde Bekir Usta bana, “Babanın adı Hamo muydu? Motoru var mıydı?” diye sordu.
Ben de, “İlk motoruna 1977 yılında binmişti. Motoru da oturma selesinin altında benzin deposu olan Mobylette idi. O motorlar hem atılgan hem de hızlılardı. Akhisar Köyü’nde 1977–1978 eğitim-öğretim yılında vekil öğretmenlik yaptığımda babamdan izin almadan o motosiklete binmiştim. Ailenin motor tutkusu babadan oğula o yıllarda bulaşmıştı” dediğimde Bekir Usta ise, “Baban motor sürme yani kullanma hastasıydı. Motorunu çok temiz kullanırdı” dedi.
Bu sözleri beni çok duygulandırdı. Ben de babamla ilgili bir anımı aktardım. Bir tarihte babama, “Baba, motoruna baktığın gibi anneme de baksan. Kadıncağız hiç yaşlanmazdı” dediğimde rahmetli babam bana döndü, baktı ve gülümsedi. Sesli güldüğünü hatırlamamakla birlikte gülümsemesi çok kibardı.
Bekir Usta: “Baban, motor arızalandığında yanıma gelirdi. Motorunu tamir eder, kendisine teslim ederdim. O da borcunu sorar, ödemesini yapardı. Bir defa olsun pazarlık etmedi. Sen de baban gibi pazarlık yapmadın. Bu tavrın çok hoşuma gitti. Onun için seni tanımak istedim” dedi.
Ben yine duygulandım ve sessizce ağladım. Bekir Usta da bu duruma üzüldü. Kendisine, “Babamın güzel tavırlarını hatırlattığınız için size çok teşekkür ederim. Bu duygu ve düşünceleri kâğıda dökmek isterim. İzin verir misiniz?” dedikten sonra o da, “Olabilir” dedi. Ben de, “Size çok teşekkür ederim. Hüzün de olsa bana güzel bir anı aktardınız” dedim. Teşekkürden sonra birbirimize gülümsedik. Bekir Usta’ya hayırlı işler diledim, elini sıktım ve “Hoşça kal” dedim.
25 Ekim 2018
Günahım, aşkla sevmektir
Aşk
Aldatma ise, aldattım
Bana günahkâr diyebilirsiniz.
Günahım
Aşkla sevmektir
Cezamı
Verecek olan ise
Yaratandır.
Bir borcum var
Ona
Bir de eşime
Affedin diyemem
Günahı ve sevabı biliyorum
Bilerek ve aleni
Âşığım
Siz dostlar
Gözlerinizi kör
Kulağınızı sağır edin
Aşklara
Engel değil
Sevgi verin
Sevgi anahtardır
Maymuncuk misali
Açar kapıları
Bir bir ve tek tek
Kucaklayın büyük aşkları
Aşk
Sihirli bir güç
Okyanuslar kadar
Uçsuz ve bucaksız
Kimi zaman orman
Bazen de
Dağlar kadar yüksek
Dünya aşkımdır
Coşkuludur ırmak gibi
Var olsam, olacaktır.
Yaşar Hamurcu
03.03 -7 Ağustos 2006 / Adıyaman
yasarhamurcu@hotmail.com