Birazcık düşünmeye hem de derinden tefekkür etmeye var mısınız?
Ben, sen, o…
Biz, siz, hepimiz…
Anneler, babalar, çocuklar…
Sevdiğimiz, tanıdıklarımız, komşularımız, adını duyduklarımız…
Doğanlar, doğacaklar, yaşayanlar, ölenler…
Neşemiz, kederimiz, acımız, intikamımız…
İdeoloji, iktisat, öğretiler…
Kahramanlar, korkaklar, şerefliler, şerefsizler…
Medeniyet kuranlar, yıkanlar…
Krallar, kraliçeler, uşaklar, çiftçiler, marabalar…
Aşıklar, evliler, o…,
Mucitler, starlar, önderler, azizler, günahkârlar…
Hacılar, hocalar, şeyhler, müritler…
Adiler, katiller…
Bitkiler, hayvanlar, börtü-böcekler…
Bilip, bilmediğimiz daha neler, neler.
Hepsi dünyada, hepsi iç içe, hepsi birbirinden faydalanmakta ve hayatlarını idame etmektedirler.
***
İnsanlar, bir arada yaşayamıyorlar, bunun için ellerinden geleni yapıyorlar.
İnsanlar, hayvanları yönetmelerine karşın onlar gibi olamıyorlar.
Malum, insanlarla, hayvanlar içi içe yaşıyorlar.
Tek fark, hayvanlar ve bitkiler iç içe, yan ayana, kucak kucağa yaşarken, bir türlü insanlar bir arada yaşayamıyorlar.
Tek fark, hayvanlar karnı doyduktan sonra ve ihtiyaçları karşıladıktan sonra, daha fazlasını istemiyorlar; ama insanlar birbirini yiyorlar, değirmen misali hep daha fazlasını istiyorlar, gözleri bir türlü doymuyor.
Kendilerine tahsis edilmiş, takdir edilmiş olana razı olmuyorlar, savaşıyorlar, birbirlerini öldürüyorlar, hem kendi nesillerini, hem de dünyada ki diğer canlılarını neslini tüketiyorlar.
Hâlbuki bu dünya cennetin merdiveni gibi görülse, her şeyin hazzına ve tadına varacaklardır.
İsteyene cennet, istemeyene cehennem gibidir bu fani dünya.
İnsan cennetini de, cehennemini de buradayken hazırlar, yaşar ve kazanır.
Düşünmeye değmez mi?
***
Şerefsizin sözü güya, en büyük dinci,
Bilmez adice olmuş, en büyük kinci.
kbaydak61-artan@hotmail