Yaşadığımız fani dünyada, sayısız insana rastlarız.
Sayısız insanla konuşuruz.
Kimisiyle dost olur, muhabbet ederiz.
Kimisiyle arkadaş olur, konuşuruz.
Rastladığımız, tanıdığımız birçok insanı unuturuz belki bir çırpıda silip atarız.
Kimisini bir ömür boyu unutamayız, hasretle ve özlemle yine karşılaşmak isteriz.
Kimisiyle yollarımız kesişir, kimilerini asla ama asla göremeyiz.
Bazen hiç ummadığımız bir yer, zaman ve mekânda, yıllar öncesinde tanıdığımız bir arkadaş veya dostumuzla yollarımız bir an da kesişiverir.
Değer verdiğimiz bu insanlarla sohbet, muhabbet ve ilişkiler, bir an da tekrar alevleniverir.
Bir çay sıcaklığında, bir kahve kıvamında oluşan bu muhabbetler, bizleri yıllar, yıllar öncesine götürüverir.
Âdeta geçmişe gidecek bir zaman diliminde, tekrar yolculuk etmiş gibi oluruz.
Bu bazen yıllar olur, bazen aylar olur, bazen de günler, saatler olur, çok da fark etmiyor.
Her ne olursa olsun, hoş bir seda bırakacak olan bu muhabbetle, kalplerde tatlı bir sıcaklık, gönüllerde hoş bir seda oluverir. Biliriz ve inanırız ki, bu rastlantıları bir tevafuk haline getiren bir güç vardır. Bunu kendimizin yaptığı bir plân ve bir program dâhilinde değerlendirmek aymazlık olacaktır. Çünkü plânları alt üst edecek bir gücün varlığı, bizleri şükür ve hamt makamında tefekküre sevk eder. Kim bilir rastladığımız bu insanlarla yine ayrılırız, yine her biri ayrı yerlere savrulur gider. Gerçek olan ise, ya yine değersiz olacağı ya da değerlimiz olarak hayatımızda yer alacak olmalarıdır. Bu, ya sol yanımızda bir ağrı, bir sızı olarak kalacaktır ya da en değerlimiz olarak, bir dost sıcaklığıyla yerini alacaktır sol yanımızda, kalbimizde, yüreğimizde.
Her şeyin bir nihai sonu vardır. Günü geldiğinde, her şey nihayete erecektir. Tıpkı ölümün, her şeyi birbirinden ayırdığı gibi. Bize sadece yazılmış kaderi yaşamak düşer. Âdeta bir Puzzle’nin parçaları gibi, hayatımızda eksikliği bizler tamamlamaya muktedir değiliz. Onu ancak yüce yaratan tamamlıyor, istediği gibi ve tam olarak. O istemezse kimse bu dünyada kalıcı olmuyor, kimse kimsenin hayatında da kalıcı olmuyor istemedikçe, ne kimse kimsenin hayatına girebiliyor, ne de çıkabiliyor. Çeşitli planlarla seçim yapmak, istediğimizi görmek, istediğimizi hayatımızdan çıkarmak gibi bir lüksümüz yok.
Ancak şu kısacık fani hayatımızda, kimin kalbîmizde aklımızda ve yüreğimizde nasıl yer edindikleri, nasıl kalabilecekleri, işte o bizim elimizde. Külli irade dışında, cüzi irademizle, iyi hatıralarla anılmak, iyi ve güzel olanı söylemek ve o şekilde anılmak bizim irademizle olabilecek şeylerdir.
Siz siz olun, insanların aklında, kalbinde, yüreğinde yer aldığınızda, misafiri olduğunuzda, iyi, güzel, hoş şeyler bırakmaya gayret ediniz. Bunun için biraz tebessüm etmeniz, biraz daha empati yapmanız çok önemli, unutmayınız.
Yaptıklarınızla, söylediklerinizle iyi anılın, anılmaya gayret ve çaba gösterin.
kbaydak61-artan@hotmail.com