Dünyanın varoluşuyla birlikte, bütün canlıların bir birleriyle paylaştıkları en güzel duygudur.
Hayatı paylaşmanın, yaşam boyu mutlu olmanın en güzel ifadesini onunla belirtir bütün canlılar.
O var oldukça, dünyanın bütünü toz-pembe olur.
Onu paylaştıkça, yaşam ifade kazanır. Hayat güzelleşir, mutluluk çoğalır. Mutlu olan canlılar etraflarına güzellik saçarlar.
Bütün bunları yapmak için, tebessüm gerekli. O tebessümü göstermek çok da zor değil.
Gülüşümüz içten ve samimi olduğunda karşımızdaki insan onu hemen fark eder. O da aynı duyguları bizlere aktarmak isteyecektir.
Zor olmayan o duyguyu hep birlikte çoğaltmalıyız. Çoğalttığımız sevgimizi herkese göstermeli ve paylaşmalıyız.
Dünyanın yaşam kalitesi sevgiyi ifade etmekle anlaşılacağı, herkes tarafından bilinirse, hayat daha da güzel olacaktır.
Hepimiz sevgiyi çoğalmak için, çok çalışmalıyız. Hiçbir güç, sevginin önünde duramaz. Sevginin kendisi zaten bir güçtür.
İnsanoğlu için en kolay olan sevgiyi ihmal edenler, ona muhtaç olduklarında nasıl bir yanlış yaptıklarının farkına vardıklarında bizler, onlara sırtımızı dönmemeliyiz. Onları sevgi ile kucaklarsak hayat yaşanır. Yoksa, dünya kararır.
Kararttığımız dünyanın hiç kimseye yararı olmayacağı gibi, yaşanması da çekilmez olur.
Hadi hep birlikte, sevgi dağıtmak için çaba gösterelim.
YARININ ÇOCUĞU
Ben bugünü yaşamadım
Dündeyim
Gündüzüm geceye
Gecem ise sabaha
Ben bugünü yaşamadım
Gün yüzüne hasret
Geceyi yaşamadım
Güneş sarı imiş
Gökyüzü mavi
Ben bugünü yaşamadım
Nasıl yaşar
Yarının çocuğu
Belki diyorum
Benden uzakta gökyüzünde
Ayla, güneşi
Gündüz ile geceyi
Birlikte yaşar.
(Zeynal Erdoğan’a ithaf olunur)
Yaşar Hamurcu - 7.12.2005
yasarhamurcu@hotmail.com