Artık Adıyaman’da yola çıkmaya korkar olduk. Geçenlerde Hastane Caddesi’ndeyim, ışıklarda durdum. Bir baktım sağdan bir cızırtı, soldan bir vızıltı. İnanın yaşları daha on dört, on beş bile değil. Altlarında o döküntü motorlar, plakası zaten yok. Şöyle bir baktım çocuklara; ayaklarında terliksi bir ayakkabı (kunduranın arkasına basmışlar), kask yok, kafa çıplak. Sanki bir yerlere bir şeyler almaya değil de ölüme gidiyorlar, öyle bir sürüş.
Direksiyonu bir kırıyorlar önünüze, yüreğimiz ağzımıza geliyor.
Çarpsan otomatikman suçlu sensin, çarpmasan her an bir yerinden fırlayacaklar diye tetikte bekliyorsun. Hani Hindistan ve Çin videolarını falan izliyoruz ya internette, yemin ederim hiç farkları yok, tıpatıp aynısı. Ana yol, ara sokak, ışık dinlemiyorlar. Her yer motor dolu. Ama ne ayna var ne fren. Zaten o yaşta çocuk ne anlar frenden, aynadan? Tek dertleri o egzozu bağırtıp dikkat çekmek.
İşin garibi bu çocukların anası babası nerede? İnsan evladını bile bile ateşe atar mı? Bizim buralarda Aman çocuktur hevesini alsın diyorlar ama o heves dediğiniz şey yarın öbür gün bir hastane köşesinde ciğerinizi yakan bir kor ateşe dönüşüyor. Hakkını yememek lazım, Emniyet topluyor motorları, Heykel’in orada çoğu zaman denk gelmişsinizdir. Eyvallah, ama iki gün sonra bakıyorsun otoparklar dolmuş taşmış, sokaklar yine aynı. Polisle olacak iş değil bu tek başına.
Sürekli haberlerde görüyoruz yine kaza, gencecik çocuklar. Yazık günah değil mi? İnsan izlerken bile içi parçalanıyor. Ama sokağa bir çıkıyorsunuz, sanki o kazalar hiç olmamış. Yine aynı sürat, yine aynı boşvermişlik. Bir de o egzoz gürültüsü yok mu, insanı evinde oturtmuyorlar vallahi.
Aslında kızdığım o çocuklar da değil; o anahtarı o çocuğun eline verip de Hadi git gez diyen büyüklerde kabahat. Yarın bir şey olsa en çok onlar ağlayacak ama iş işten geçmiş olacak. Biraz mahalleli olarak, konu komşu olarak tepki göstermek lazım. Yahu bu çocuk daha küçük, niye bindiriyorsun? diyebilmek lazım. Yoksa daha çok can yanacak bu gidişle.
Bazen diyorum ki şu motorlar keşke hiç icat edilmeseydi de şu çocukları sağ salim görebilseydik sokakta.
İnan ki motorları görmekten insanın içi şişiyor artık. Bu konuda Urfa'yı, Antep'i çok geride bıraktık. Oralar büyükşehir olmasına rağmen bu kadar motoru trafikte göremezsiniz.
Önce anne ve babalar ellerini vicdanına koymalı.
Yarın çok geç olmadan o anahtarı o çocuğun elinden alın lütfen.
Zaten ben hep derim motor işi akrobasi işi diye. Dört teker varken iki teker üstünde niye gider ki insan?
ismailerdil02@gmail.com
